Boekenlog van Inge Bergh

De lezingentrein is weer vertrokken. Vorige week mocht ik de spits afbijten in de bibliotheek van Leuven. Het was er weer heel gezellig!
Morgen spoor ik naar diezelfde bibliotheek. Dit kaar samen met Inge Misschaert. Omdat we er vroeg moeten zijn, de eerste groep komt al om 9u00, blijf ik bij Inge logeren. Dan nestelen we ons met een theetje of iets sterkers in de zetel en babbelen we de avond weg. Of we kijken een romantische film, of verzinnen een nieuw boek samen, of.... we zien wel.
Morgenochtend springen we dan samen om zeven uur op de trein naar Leuven waar we iets meer dan 200 kinderen zullen vertellen over hoe we dat nu doen, samen boeken schrijven. Drie lezingen waar we allebei erg naar uitkijken. Want lezingen apart zijn leuk, maar samen zijn ze altijd nog iétsje leuker! Gelukkig mogen we in maart nog eens samen 'optreden'. Dan vind je ons in Antwerpen. En dan logeer ik weer bij Inge.
Tussen morgen en maart en ook daarna geven we allebei apart nog lezingen in diverse scholen en bibliotheken. Soms komen we in dezelfde scholen, maar dan niet op dezelfde dag. Dan is Inge er al de vorige week geweest of omgekeerd. Als je het zo optelt allemaal ben je als auteur best wel vaak onderweg.

Misschien zie ik je ergens zitten in een klas, een auditorium of een zaaltje de komende maanden?
Als dat zo is, laat het mij dan zeker weten!

Ik heb al langer een kalender beschikbaar op mijn website, maar maakte er nog geen gebruik van. Tijdens het oplijsten van de komende lezingendagen, vakantiedagen van mijn kinderen en te schrijven projecten besloot ik om er eindelijk werk van te maken.

Even praktisch dus:
Ik blijf in eerste plaats auteur en ja, toekomstige boeken en teksten moeten natuurlijk ook nog geschreven worden. Dat doe ik in mijn schrijfkamer of afgekort 'SK'.
Wenst u toch een lezing te boeken op een dag  waarop SK vermeld staat? Stuur mij een mailtje. Als die dag niet heel dicht tegen een deadline aanleunt kunnen we vast wel iets regelen. Op de dagen waarop beschikbaar staat ben ik gewoon vrij. Die dagen vallen meestal op vrijdag.

Ik heb nog twee gesubsidieerde lezingen beschikbaar voor 2012.

Mijn agenda vind je op mijn website, klik op deze link http://users.skynet.be/inge.bergh/index2.htm en dan in de linkerkolom op kalender.
Tot mails, of binnenkort in levende lijve!

'Iets' ligt vanaf 1 maart in de boekenwinkel.
Nog even aftellen dus.
Maar voor wie nieuwsgierig is naar de inhoud, dit staat op de achterflap:

Klein Ventje en Groot Ventje spelen graag spook of monster. Ze jagen elkaar gierend van het lachen de stuipen op het lijf. Maar plots klinkt er een raar geluid. 'Iets,' fluistert Klein Ventje. 'Iets komt.'
... Het is iets dat niet bij het spel hoort.
De schrik slaat Groot Ventje om het hart.

Een heerlijk speels prentenboek vol humor, angst en verbeelding.

De boekenbeurs zit er alweer op voor mij. Het waren weer heerlijke dagen en ik zag net als elk jaar enkele heel fijne lezer(tje)s voorbijkomen aan mijn signeertafel. Enthousiaste lezer(tje)s die allemaal hun eigen favoriete boek hebben. Al blijft 'Spoken Bestaan Niet' de absolute topper, op de hielen gezeten door mijn jongste avi-boekje 'Tok'.
Samen met Inge Misschaert signeerde ik op de boekenbeurs oa ons nieuwste boek 'Het Pak Van De Kerstman'. We namen 'Het Pak Van De Kerstman' ook mee naar de boekenverdieping waar we op 6 november voorlazen en knutselden uit het boek. In de Rode Zaal leek het die dag al heel even een beetje kerst. Kijk maar eens naar de foto's hieronder!

Het resultaat mocht er echt wel zijn.
Kijk maar naar de prachtige knutsels hieronder!

Mooi hé?!

Een paar jaar geleden schreef ik twee verhalen en een gedicht voor de Kameleon Leesmethode (uitg. Die Keure) .
Heel wat leerlingen uit  vijfde jaar lager onderwijs krijgen halfweg de maand oktober één van mijn verhalen, nl 'Dikkopjes' voorgeschoteld.
Ik weet nog dat de redacteur mij had voorspeld dat dit verhaal de jonge lezers zou aanspreken, en hij kreeg gelijk.
Elk jaar opnieuw krijg ik mailtjes van kinderen die zelf een vijver met kikkers hebben in hun tuin, met de school kikkervisjes hebben gevangen, of vertellen hoe ze zo'n diertje hebben losgelaten midden op de zondagse koffietafel.
Ik geniet van elk mailtje dat mijn brievenbus binnenfloept.

Enkele dagen geleden kreeg ik een toffe mail van het vijfde leerjaar uit de E. Van Glabbekeschool in Oostende.
De juf vertelde mij wat de leerlingen van het verhaal vonden.

Bij die mail zat ook een hele leuke foto die het mailtje mooi samenvat.
(Ik heb de foto trouwens afgeprint en op het prikbord bij mijn bureau gehangen).

Bedankt voor het compliment allemaal!
Er ligt hier een grote omslag voor jullie klaar.

Wat vliegt de tijd!

Volgende week zondag opent de boekenbeurs alweer zijn deuren.
Ik kijk er ook dit jaar weer erg naar uit.
Je vindt mij op de volgende dagen bij De Eenhoorn, stand 224:

Ik signeer er samen met mijn schrijfmaatje Inge Misschaert  onderandere ons nieuwste  boek.

Het Pak Van De Kerstman is een boek waar we erg trots op zijn. We vulden het tot op de schutbladen met verhaaltjes, weetjes, legenden, kooksels en knutsels en stopten er zelfs een gezelschapsspel in.
Het is echt een boek waarmee je elke donkere winteravond omtovert tot een gezellige belevenis!

***

Je vindt ons ook op de boekenverdieping.

Alle gegevens vind je hieronder:

Het pak van de Kerstman

Ze vlogen van Korea naar België, en reden daarna met de vrachtwagen naar Wielsbeke.
Je ziet het goed, in één van deze dozen zitten enkele exemplaren van mijn boekjes, 'De Kist', 'De Brief', en 'Broer Te Koop'.
Al zal ik mijn boekjes enkel aan de illustraties herkennen.
Zelfs mijn naam zal ik niet van de kaft kunnen halen.
Mijn Koreaans is nogal roestig, om het zacht uit te drukken!

Een tijdje geleden viel deze op de mat.
Mijn nieuwste Nellie en Cezar.
Voor inspiratie hoefde ik echt niet ver te zoeken, met twee zonen die wekelijks zwemles volgen!

Wat word je als auteur toch verwend, soms.
Af en toe krijg je zomaar een lief mailtje vol complimentjes in je mailbox.
Als start van de dag kan dat wel tellen.
Lezer(tje)s die je boek(en) zo tof vinden, of grappig of verrassend, dat ze de moeite doen om je een mailtje te sturen. Soms krijg je van lezers een knutselwerkje overhandigd: een geboetseerd spookje bijvoorbeeld. Zomaar.
Dan sta je even met je mond vol tanden, helemaal sprakeloos.
Een tijdje geleden kreeg ik van E. een cd-rom. Ze had mijn boek 'Tok, De Kip' bewerkt tot een interactief geluidenboek voor kleuters. Ik was er helemaal beduusd van. Mijn zonen, die 'allang' geen kleuters meer zijn, kregen er niet genoeg van.

Enkele dagen geleden werd ik weer met verstomming geslaan.
Toen zat deze brief in de bus.

Bij de brief zat een dvd met de verfilming van mijn boek 'Spoken Bestaan Niet'.
Mijn mond viel open.
Een juf en twee leerlingen selecteerden enkele maanden geleden uit een stapeltje prentenboeken  'Spoken Bestaan Niet' voor een bijzonder project. Samen hebben ze het verhaal helemaal verfilmd. Alles deden ze zelf. Zo gingen ze in de natuur op zoek naar een spin en een vlieg voor twee van de bijrollen, ze vonden een poes voor één van de grappigste scènes uit de film, de kinderen lazen zelf de verstelstem in, en namen samen de hoofdrol 'Witje' voor hun rekening. Juf zorgde voor een studio, en wie weet wat je nog allemaal aan technische snufjes nodig hebt voor zo'n film. Ze monteerde alles tot een prachtige film.
Het gevoel dat ik had bij het lezen van de brief en nog wat later, toen ik de juf aan de telefoon had, is gewoon met geen pen te beschrijven.
Heel nederig voel ik mij. En ongelofelijk dankbaar.

Hieronder kun je doorklikken naar een klein stukje uit de film.
Volgende week donderdag is de première. Dan stellen de hoofdrolspelers de film voor op school.
Wat ben ik blij dat ik daar mag bij zijn.
Ik tel al af!

Op 6 april stelde ik mijn jongste boek 'Tok, De Kip' voor aan pers en publiek in Bibliotheek De Biekorf in Brugge.
Ik deed dat samen met mijn schrijfmaatje Inge Misschaert die er op hetzelfde moment haar prentenboek 'Teun en Keun' voorstelde.

Mijn jongste zoon las voor uit mijn boek.
Hij deed dat heel vlot en ongelofelijk kalm.
Je ziet het niet op het filmpje, maar er zat een pak volk te luisteren.
En vlak voor zijn neus stond een groot statief met een joekel van een tv-camera op.
Ik was, en ben, echt beretrots op de prestatie van mijn jongste zoon!

Nieuwsgierig?

Het verslag van die middag vind je op onderstaande link:

voorleessessie-bibliotheek-brugge

Bijna is het weer voorbij.
De 'jeugdboekenweek' waarin ik week na week op baan was naar bijna elke denkbare dichte en verre uithoek van Vlaanderen.
Die 'week' moet je trouwens niet letterlijk nemen: de eerste lezing had ik eind januari al en de laatste twee gaan door op 7 april.
Ik ben moe, jawel, want de laatste week had ik zo'n 10 lezingen en ze lagen echt niet om de hoek.
De wegenwerken, de eindeloze files, het slepen met koffer en kamishibai op treinen en bussen en op trappen in scholen met wel vier verdiepingen maar geen lift, het eist zijn tol.
De groepen zijn soms ook groter dan eerst werd aangegeven: 'de juf van het vierde leerjaar is ziek, we hebben die klas erbij gezet', of ook nog gehoord' 'veertig of zestig kinderen dat maakt niet veel uit zeker?'
Soms is het wel eens vloeken, vooral als de extra kinderen letterlijk in een veel te klein lokaal worden geperst zodat niemand nog normaal kan zitten of ademen en waar ik amper plaats heb tussen de voeten van de eerste rij en het bord. Dat komt de rust in een groep niet ten goede, en fnuikt de hele dynamiek van een lezing nog voor ze begonnen is.

Gelukkig zorgen de meeste scholen en bibliotheken voor een hartelijke ontvangst, staat alles klaar zoals afgesproken, en zitten er net zoveel paar glunderende ogen op je te wachten als per mail werd afgesproken. De kinderen hebben er genoeg arm- en beenruimte en ik heb plaats zat om mijn ding te doen. Want in tegenstelling tot wat de naam 'lezing' doet vermoeden, zit ik niet stil op een stoeltje om voor te lezen. Integendeel. Ik spring en ren, ik draai en speel, zing en brul, vertel, vuur vragen op mijn publiek af, grap en grol met hen.

En als de kinderen zich dan na een lezing om je heen verdringen en vragen 'wanneer kom je terug?' of luidop uitroepen 'Inge Bergh, je bent cool!', ja dan groei je en gloei je, en de vermoeidheid lijkt even verdwenen.
Tot je op de trein in slaap dommelt, en even later wakker wordt van je eigen gesnurk...

Aftellend naar de eerste exemplaren van 'Tok, de Kip' was ik bijna glad vergeten dat ik vorig jaar ook nog een verkeersboekje voor Nellie en Cezar geschreven had.

In dit flapjesboek mocht ik de basisverkeersregels op rijm zetten. Dat was een erg leuke uitdaging.
Je volgt er Nellie en Cezar die op verschillende manieren veilig naar school gaan. Achter elk flapje zit een verkeersbord verstopt.  Zo kunnen de jonge lezertjes leren welk bord waar hoort, en vooral wat ze betekenen.

Het boekje kwam tot stand in samenwerking met het Belgisch Instituut Voor de Verkeersveiligheid.
Het is echt mooi geworden!

Samen met Nellie en Cezar viel ook mijn nieuwste Hopla op de mat.
Een speels kartonboekje over de speeltuin.
Hopla en zijn vriendjes beleven een leuke namiddag. Ze doorkruisen de hele speeltuin.
Vind jij de weg nog terug?

Enkele dagen geleden kreeg ik fantastisch nieuws.
Mijn drie boekjes over Kaat en Tom werden door Hansol Education aangekocht.

Hansol Education is een gerenommeerde Koreaanse uitgeverij.
In totaal kochten ze bij mijn uitgeverij (De Eenhoorn), wel 50 eerste lezertjes aan!
En 3 van die 50 boekjes werden door mij geschreven.

'De Kist', 'De Brief' en 'Broer Te Koop' zullen vanaf 2012 ook door Koreaanse kinderen gelezen worden.
Een buitenlandse vertaling is altijd al een grote droom van mij geweest.
Kun je je inbeelden hoe trots en blij ik nu ben?

Een nieuw jaar, een nieuw boek.
Dit jaar verschijnen er meerdere boeken van mij.
Twee in het voorjaar, en twee in het najaar.
Netjes verdeeld dus.

En één boek is niet eens meer zover af.
Want op 7 februari is het weer zover!
Dan verschijnt een nieuw eerstelezertje van mijn hand.

'Tok, De Kip', geschreven in leesniveau AVI 1, vertelt de belevenissen van een eigenzinnige kip en haar vriendjes. Alle kinderen die dit jaar in het eerste leerjaar net hebben leren lezen, zullen een hier een heerlijke 'kluif' aan hebben.  Misschien wordt het voor sommigen wel het allereerste boek dat ze helemaal zelf kunnen lezen?!
Suzy Castermans heeft er alvast voor gezorgd dat de illustraties kleurrijk, uitnodigend en speels geworden zijn!

Nog eventjes aftellen dus.
Maar niet meer zo heel erg lang!

Ik vind het altijd leuk als mensen filmpjes of foto's doorsturen van hun kinderen.
Vooral als die kinderen zichtbaar genieten van een boek dat ik schreef.


Ilse Pauwels stuurde me onderstaand filmpje door.
Betere reclame kan ik mijzelf niet wensen!

Het is weer boekenbeurs!

Dat betekent andere auteurs ontmoeten, een babbeltje slaan met de mensen van de uitgeverij, eindelijk eens samenzitten met enkele illustratoren, en van al die mensen horen met welke projecten en ideeën ze bezig zijn. Voor mezelf betekent het vooral ook signeren met mijn schrijfmaatje Inge Misschaert. We bedenken elke boekenbeurs wel een nieuw boek om samen te schrijven. Dan zetten we de krijtlijnen, van wat ooit een echt boek zal worden, uit in onze notaboekjes en genieten van de inspiratie die ons overspoelt.

Boekenbeurs betekent natuurlijk ook zalig kopje onder gaan in het Walhalla van een boekenminnend mens. Nergens zijn zoveel boeken op één plaats terug te vinden. Maar helaas... ook een auteur moet zijn aankopen op de boekenbeurs met baar geld of 'plastic magic' betalen. Dus is het vooral veel kijken en keuren, en veel minder kopen dan je wel zou willen.

Gelukkig betekent boekenbeurs vaak ook verrast worden. Vorig jaar prijkte mijn boek 'Boerderij De Bonte Bende' op een pancarte van om en bij de twee meter groot, dit jaar ontdekte ik bij toeval mijn 'Spoken Bestaan Niet' in 'Bieb Bieb Hoera!' een boek van Brigitte Minne.

Eén ding weet ik alvast zeker: mijn boekenbeurs kan dit jaar niet meer stuk!

Vrijdagavond mocht ik met Inge Misschaert een boekenbeurs openen in Oost-Duinkerke.
De kinderen van de Gemengde Vrije Basisschool in Oost-Duinkerke hadden naar aanloop van die boekenbeurs en onze lezing intensief gewerkt met onze boeken in de klas.
Ze lazen de boeken niet alleen, maar maakten ook prachtige knutselwerken gebaseerd op them's en personages uit onze verhalen. Ik was geweldig onder de indruk, en wist gewoon niet waar eerst gekeken!
Kijk mee, en bewonder!

Witje, de poes en de spiegel uit 'SPOKEN BESTAAN NIET'.

Een muur vol sleutelgatdozen, geïnpireerd op 'DE KIST'

Knutsels en frutsels uit 'EEN BOEKJE TUIN'

(aardappelmannetjes)

(notentaart)

(wormenhotel, en kruidenlimonade)

Een schilderij van NELLIE EN CEZAR

Mijn mond viel gewoon open bij het zien van al dat moois. Echt, ik werd er helemaal warm van vanbinnen.
Een dikke pluim op de hoed van de meesters en juffen die al dit creatiefs bedachten en lieten knutselen door hun leerlingen!

Ook nu het herfst is heeft Geert Overmeire (http://rondommij.skynetblogs.be) een recensie geschreven over een seizoen uit 'Een boekje Tuin'.  Geert is een fervent natuurmens met een prachtige tuin (zie: http://rondommij.skynetblogs.be ), dus een recensie van zijn hand neem je als (co-)auteur van een tuinboek heel erg serieus! 

Een boekje tuin - de herfst

 

Foei ! Ik ben precies een week te laat.
Op 21 maart kwam ik hier heel enthousiast aandraven met "Een boekje tuin - de lente". Drie maand later, op 21 juni, was ik nog even enthousiast, en volgde "Een boekje tuin - de zomer". En intussen ben ik nog steeds een fervente aanhanger van Een boekje tuin, en zijn we in de herfst aanbeland.

 

En ook voor dit seizoen is 'Een boekje tuin' van Inge Berg, Inge Misschaert en Kolet Janssen, met illustraties van Jurgen Walschot, een aanrader.

Ook nu weer komen allerlei thema's aan bod die ontegensprekelijk geassocieerd zijn met "de herfst": bladeren in al hun verscheidenheid, hoe verspreidt zaad zich, .... en nog zoveel meer.

Ook een artikeltje, dat ik zelf eens wat vaker zou moeten lezen: hoe nuttig spinnen wel niet zijn, en dat je die best gewoon weer buiten zet in plaats van te verpletteren.
En natuurlijk, ook nu weer zijn er een hoop tips om de kinderen zelf aan het werk te zetten: knutsels en frutsels, spelletjes, recepten, .... voor elk wat wils !
Gelukkig dat ik dit hoofdstuk ook nog eens goed las vandaag, ik zou anders nog bijna vergeten zijn dat het stilaan tijd wordt om de bollen weer aan de grond toe te vertrouwen.

En dan benadruk ik nog eens wat ik al eerder schreef.
Pure reklame ? Ik maak geen reklame, ik prijs iets aan, en da's een groot verschil. En waarom ? Omdat ik er, als fervent tuin- en natuurliefhebber, van overtuigd ben dat de liefde voor alles wat de planten en de natuur ons te bieden hebben, heel veel gemakkelijker wordt doorgegeven via iets wat uitnodigt om aktief aan deel te nemen. Aan het spreekwoord "al doende leert men", voeg ik vandaag één zinnetje toe: "al doende krijgt men interesse". En interesse voor alles wat de tuin ons geeft kan er niet vroeg genoeg zijn.

Alleen voor kinderen en jonge tieners ? Neen !! Ik heb er ééntje, en doe het nooit meer weg. En er staan een aantal dingen in die ik nog niet wist, jawel. Een aanrader. ISBN 978-90-5838-609-0
(ik heb er eigenlijk 2: ééntje om te gebruiken, en ééntje om te bewaren)

En jong geleerd is oud gedaan, dat staat nog altijd als een paal boven water.

Illustraties: Jurgen Walschot, uit Een boekje tuin (De Eenhoorn)

Na een lezing in het voorjaar bracht ik een kamishibai mee uit boekhandel Woeste Willem.
Een kamishibai is een draagbaar theatertje, waar je grote prenten inschuift. Zo vertel je dan een verhaal. 
Bij de uitgeverij bestelde ik de platen van twee van mijn boeken. Met die platen en mijn theatertje zal ik dit najaar, en ook de volgende jaren Vlaanderen rondrijden.
De eerste lezing met kamishibai komt steeds dichterbij.
Het werd dus hoog tijd dat ik mijn theatertje wat persoonlijker maakte!

Zo nam ik mijn theatertje mee uit de winkel:

Zo ziet mijn theatertje er nu uit:

Nu nog de platen, en het theatertje is helemaal klaar voor gebruik.
(In het echt zie je die vlekken niet, dat is een effect van de flits)
Mooi hé?!

Sommige boeken liggen je nauw aan het hart.
Dit is er zo ééntje.
Geschreven door Inge Misschaert en mezelf.
Geen weetjes, geen geschiedenis, geen gedichtjes of knutsels deze keer.
Wel een treffend en roerend verhaal over een jongetje dat niet naar school wil.
Want op school wordt hij gepest.
En dat wil hij niet meer.

Binnenkort in de winkel!

Vlak voor de zomer mocht ik voor enkele oude boekjes van Hopla zonder tekst een verhaal verzinnen. Tegelijk mocht ik ook de illustraties laten aanpassen.
Het was een leuke opdracht, met heel wat puzzelwerk. Want hoe zorg je ervoor dat illustraties zonder verhaallijn toch zo in elkaar passen, dat het net lijkt of de illustraties gemaakt werden op basis van het verhaal, en niet andersom?
Makkelijk was het niet, maar het is toch gelukt. En het resultaat is echt mooi geworden!

Ook voor Nellie en Cezar mocht ik enkele boekjes schrijven. Hier ging het om compleet nieuwe verhalen.
De helft van de boekjes vielen tijdens de schoolvakantie al op mijn deurmat. Kijk maar eens hieronder!

Mooi hé?

Een recensie is altijd spannend. Zal het boek bevallen? Is het goed geschreven? Klopt alles wel? Heb ik niks over het hoofd gezien?
Bij een 'Boekje Tuin' vraag ik mij heel vaak die laatste twee dingen af.
We hebben het hele boek uitgeplozen, we hebben er de vlooienkam doorgehaald, en wel -tig keer alles nagekeken. Maar toch blijft die twijfel: staat er niks tekort? Heb ik alle details wel juist?
Als je dan weet, dat iemand die leeft voor zijn tuin je boek heeft gekocht én aan het lezen is, dan is het toch echt wel even spannend afwachten.
Vandaag verscheen Geerts recensie op http://rondommij.skynetblogs.be/

Ik kon weer opgelucht ademhalen, want 'Een Boekje Tuin' is goedgekeurd door een echte kenner.
Lees maar eens hieronder.
Benieuwd naar de tuin en de blog van Geert?
Klik dan zeker eens door op http://rondommij.skynetblogs.be/!

Een boekje tuin - de lente

Tijd om iets aan te prijzen. Wie deze blogt wat volgt zal weten dat het nu niet over BMW's of moto's zal gaan. Neen, alweer staan de natuur en de tuin centraal. Als je deze morgen naar buiten keek, zou je het niet direkt gezegd hebben, maar de lente is begonnen. Bij veel mensen kriebelt het, misschien zelfs al een tijdje, om echt aan de slag te gaan in de tuin. De kinderen worden groter, de zandbak krijgt minder aandacht, beetje bij beetje, of zelfs plots, willen ze wel eens helpen in de tuin. Niets belangrijker dan stelen met de ogen en goed luisteren. Maar af en toe willen ze ook wel eens iemand verrassen met weetjes die vader en moeder nog niet kenden, willen ze ook wel eens kreatief zijn met dingen uit de tuin, willen ze wel eens weten waarom een dennenboom geen bladeren heeft, vragen ze zich af wat het nut is van deze of gene insekt, of willen ze binnen gewoon gezellig in een tuinboek bladeren en lezen. Een boek dat, hoewel voor alle leeftijden, op hun maat geschreven en geïllustreerd werd. 'Een boekje tuin', van de hand van Inge Berg, Inge Misschaert, Kolet Janssen en met illustraties van Jurgen Walschot helpt hen op het "rechte pad". In het hoofdstuk over de lente leren ze hoe ze hun zandbak kunnen omvormen tot een minimoestuin, leren ze waarom lieveheersbeestjes zo nuttig zijn, kunnen ze vader of moeder aansporen om een vergeten groente zoals warmoes te gaan zaaien, leren ze hoe ze een madeliefjeskrans maken, hoe ze lavendelsuiker maken, en nog zoveel meer. Het is geen tuinboek zoals een ander, het is een lees- en doeboek, dat interesse opwekt voor de tuin. De tuin in al zijn aspekten. En interesse voor tuin en bloemen op jonge leeftijd kan leuke gevolgen hebben, lees maar hier: Veldbloemen, of hoe het begon. Alleen voor kinderen en jonge tieners ? Neen !! Ik heb er ééntje, en doe het nooit meer weg. En er staan dingen in die ik nog niet wist, jawel. Een aanrader. ISBN 978-90-5838-609-0 En jong geleerd is oud gedaan, dat staat nog altijd als een paal boven water.  Geert Overmeire

Jurgen Walschot (http://jurgenwalschot.blogspot.com/), illustrator van 'Het Grote Sinterklaasboek' en 'Een Boekje Tuin' ontdekte deze morgen zijn aap in de Standaard! Of hoe het soms wel erg leuk wakker worden is op zondagmorgen :-D.

Samen met ons nieuwe boek, de uitgever en de bibliotheekmedewerkers op de foto.

Het leukste moment is meestal net het moment vóór de officiele persfoto...

De tentoonstelling 'BoekendINGEs' is geopend!

Detail kast 1

Schetsen en illustraties 'Broer Te Koop'

Detail 'Tuinkast'

Detail 'Sintkast'

De eerste bespreking staat te lezen op de vernieuwde site 'vertel eens':

EEN BOEKJE TUIN, Ontdek de tuin in de vier seizoenen. van Inge Bergh, Inge Misschaert en Kolet Janssen, ill: Jurgen Walschot

Dit boek houd ik in de eerste plaats voor mezelf. En zal ik waarschijnlijk nog vele keren als geschenk geven aan 10,11-12-jarigen. Een boekje tuin volgt de tuin in vier seizoenen. Naast weetjes over dieren en(alledaagse en vergeten) planten- eenvoudig gebracht in korte, overzichtelijke en vlot leesbare stukjes, zorgen de auteurs ook voor stukjes geschiedenis over de planten of dieren, voor een weerbericht uit de tuin, voor spreekwoorden en volkswijsheden, voor sprookjes en legenden, recepten en knutsels en frutsels. Een’Snoecks almanak’ voor kinderen zeg maar. En altijd in uitnodigende, leesbare en aantrekkelijk geïllustreerde – een vrolijke aap piept overal tussendoor en rijkelijk gefotografeerde- stukjes. Dit alles en de verwoording trokken me echt over de ‘déjà-vu’-grens. Dat weegbree door de indianen ‘de voetafdruk van de blanke’ genoemd werd, en waarom, wisten jullie dat bijvoorbeeld? En dat ‘daisy’ komt van ‘day’s eye’- dat heb ik mijn leerlingen Engels nooit kunnen vertellen!!!! Van mij mocht er nog één recept bij, omdat de auteurs terecht veel aandacht aan de vlierstruik schenken: : het recept van vlierbloesemsap in de lente…. Dat bewijst alleen maar dat dit boekje ook volwassenen op nog meer ideeën zal brengen! Een hebbeding voor klein en groot, dit boek.
Jet Marchau

bron: vertel eens

... een nieuw boek!

Op 15 februari verschijnt bij uitgeverij De Eenhoorn 'Een Boekje Tuin'.

Voor dit weet- en doeboek werkte ik samen met Inge Misschaert en Kolet Janssen.
Net als bij 'Het Grote Sinterklaasboek' zorgde Jurgen Walschot voor de mooie illustraties.

'Een Boekje Tuin' is een dynamisch boek vol vragen en antwoorden, weetjes, spelletjes, knutsels, tips en recepten die aansluiten bij wat er het hele jaar door in de tuin gebeurt.

het grote sinterklaasboek from Jurgen on Vimeo.

Het zal zo'n twee jaar geleden geweest zijn.
De eerste keer.
We zaten naast elkaar en spuiden ideeën, verzonnen gekke verhalen en zuchtten: 'eigenlijk zouden we gewoon eens sàmen een boek moeten schrijven, zou dat niet leuk zijn?'
We knikten enthousiast, spuiden nog meer ideeën, klokten tweeënhalve potten thee door onze kelen, schreeuwden enthousiast doldwaze verhaallijnen door de woonkamer en gloeiden van de voorpret.

Het samen schrijven was niet leuk.
Dat zou maar flauw uitgedrukt zijn...
Het was gewoon dikke pret! Van begin tot eind. Eén kaar had ik zo'n slappe lach dat het leek of mijn kaakbeen uit de kom schoot. Oef, toen piepte ik toch wel even een paar toontjes lager. Eventjes maar, want vijf minuten later hingen we weer bulderend in onze stoelen.

Apetrots waren we toen het boek af was. Maar ook een beetje verdrietig. Want ondertussen waren we verslaafd geworden aan het samen schrijven. 
Het stond vast: we moesten afkicken. Dàt, of gewoon nog een boek samen schrijven!
Natuurlijk kozen we voor het laatste.

En ondertussen fantaseerden we over onze eersteling samen.
Hoe zou de kaft eruitzien?
Hoe zou dat voelen om onze beide namen sàmen op één boek te zien staan?

Op beide vragen kan ik volmondig antwoorden: 'verdomd goed!'
Kijk maar eens hieronder!

Waar word je gelukkig van?
Die vraag wordt mij af en toe gesteld op lezingen.
Dan moet ik eens diep nadenken.
Niet omdat ik niet weet waar ik gelukkig van word. Maar omdat ik zoveel dingen kan opsommen: de slappe lach van één van mijn kinderen staat heel hoog in mijn lijstje, om niet te zeggen op nummer één.  Het geluid van de garagedeur die achter mijn man neerrolt doet elke avond opnieuw mijn hart weer blij opspringen.
Maar ook van een hele dag schrijftijd en tonnen inspiratie word ik gelukkig, en van lezingen met enthousiaste lezertjes, van samen schrijven met mijn schrijfzuster, kletsnamiddagen met mijn moeder en vriendinnen, en natuurlijk van verse boeken, verse boeken, verse boeken!

Vooral als het pareltjes zijn.
Als de illustrator je tekst in ware kunstwerkjes heeft weten te vatten. Net zoals dat het geval is met de Leeskriebel die ik enkele dagen geleden in mijn brievenbus mocht vinden.
'De Vloek Van Koning Harald' is prachtig geworden. Met illustraties om 'U' tegen te zeggen.
Ann De Bode heeft er zelfs een foto in verwerkt die ik zelf in Hafrsfjord (Stavanger) genomen heb.

De enige manier waarop jullie zelf zo'n Leeskriebel in bezit kunnen krijgen is om snel een abonnement te nemen op Leeskriebel. Klik dus vlug op deze link: http://averbodetest.spsbe.com/smartsite.net?id=18160  en schrijf je als de bliksem in!
'De Vloek Van Koning Harald' is het allereerste nummer van de Leeskriebelreeks dit schooljaar.

Mijn schrijfmaatje maakte mij attent op een mooie recensie geschreven door Sieglinde Duchateau op Linc-vzw.
Zie: http://www.linc-vzw.be/index.php?option=com_wrapper&I..., of lees gewoon hieronder!

 'Mijn eerste dierengroeiboek' is een aantrekkelijk en origineel opgezet geheel waarin beginnende lezertjes zelf verhalen kunnen lezen. Het bevat 24 korte verhalen over dieren op de boerderij van boer Ben.
Het boek groeit met je mee van AVI 0 tot AVI 5. Elk niveau telt vier verhalen en heeft een eigen kleur om zo het aan het leesniveau aangepaste deel van het boek gemakkelijk terug te vinden. De eerste verhalen zijn door een viertal prenten in stripvorm weergegeven met slechts enkele woorden als tekst in en onder de prenten. Langzaam maar zeker groeit de tekst uit tot een vloeiend leesbaar, volwaardig verhaal. Net zoals de andere groeiboeken voor jonge lezertjes (onder meer het andere 'Mijn eerste dierengroeiboek - Kriebeldieren'), is dit een geslaagde bundel van verhalen voor verschillende leesniveaus.
Waar beginnende lezers vaak eerder saaie verhalen voorgeschoteld krijgen, komen ze hier in het drukke leven van de boerderij terecht en lezen ze over de grappige belevenissen van de dieren. Het is een vrolijke en bonte bende vrienden: een schaap dat een halsbrekende rit in een kar maakt, een mol en een duif die verliefd zijn, een koe die wel eens wat anders wil eten dan gras, een geit die aardbeienmelk wil geven, een ezel die graag zou kunnen vliegen, enzovoort. Je kan het zo gek niet bedenken of op de boerderij van boer Ben gebeurt het wel. Hij staat er geregeld met zijn handen in zijn haar naar te kijken en snapt er helemaal niets van!
Een heerlijk boek om stap voor stap de magie van zelf lezen te ontdekken. Al lezend groeit het kind in zijn leesproces en kan het steeds meer letters, woorden en zinnen verorberen. Het boek is een hele kanjer en vormt een ware uitdaging voor eerste lezers. De eenvoudige illustraties bestaan uit enkele dikke lijnen die met waterverf zijn ingekleurd.

[ Sieglinde Duchateau ]